Niet storen, ik heb tijd voor mij #3

Niet storen, ik heb tijd voor mij #3Over zes vragen om even mee stil te staan (en hoe dat bij mij mislukte)

Deze week had ik een heleboel self-time plannen en niet een ervan is gelukt. Wauw. Dat was niet helemaal de bedoeling. Ik heb een heleboel gedaan, hard gewerkt en ik keek ernaar uit om een beetje te stoeien met de vragen die ik vorige week postte. Vooral deze:
“Plan een uur voor jezelf vandaag. Wat heb je nodig? Hoe ziet dat uur eruit?”

Ik had in mijn hoofd mijn huis al omgetoverd in een hammam (hoewel ik niet eens een bad heb), ik zou de hele week ultra-zen zijn en schitterende stukjes schrijven voor op de blog… y’all catch my drift.
Al die plannen klommen stiekem uit het raam denk ik, want er was werkstress, een miniverbouwing en een afwas die maar niet kleiner wilde worden. Niks zen. Niks check-in-met-jezelf. 

Toen ik er vanmorgen goed voor wilde gaan zitten was de inspiratie ver te zoeken. Er kwamen helemaal geen letters op papier. Iedere focus die ik had werd nogal ruw verstoord door kater Bas die heel zeker wist dat dat er in het net verbouwde stukje huis een Monster zat. Dat Monster moest met veel lawaai, miauwen en rennen gevangen worden, dat snapte ik heus wel.

Nou. Eigenlijk niet.

Wat ik wel snapte was dat mijn frustratie wel vrij groot aan het worden was en de inspiratie steeds verder te zoeken. Rond 12 uur was het zo erg dat ik stiekem Netflix aanzette op de laptop (ja, zo erg was het echt). Na twee afleveringen Homeland besloot ik te stoppen met ‘ Dit Moet Nu’.
Ik kreeg een appje van een vriend, of we koffie zouden gaan doen in de stad. Uitstekend idee. And so we did.

Een grote latte macchiato en een flinke wandeling langs de singel later zit ik weer achter mijn laptop en schrijf ik. Ik heb een kop thee. Bas rent nog steeds rondjes en weet zeker dat mijn pyamabroek bezeten is van Wiebelbeestjes (die gevangen moeten worden) maar ik heb er niet zo’n last meer van. Ik heb voor nu alles wat nodig is, en dat is heel erg fijn.

Ik lees de post van vorige week nog eens door en schiet hardop in de lach. Alle vragen passen perfect bij vandaag. Vooral die laatste, die eindigt met ‘ hoera, ik ben hier!’.  Als ik toch iets niet vond passen bij vandaag… maar nu wel.

Niet-moeten is echt een goed idee. Moeten jaagt de lol eruit.

En het grappige is dat ik toch, misschien juist omdat ik het me zo had voorgenomen, heel druk geweest ben met die vragen van vorige week. Eigenlijk was het precies wat ik nodig had. Het was alleen niet hoe ik het had bedacht, maar wie zegt dat het per se op mijn manier moet?

Voor de komende week, met oprecht plezier en zónder moeten:

Hoe gaat het met je?
Probeer deze vraag echt te beantwoorden, niet alleen met ‘goed’  of ‘minder goed’ maar duik een beetje de diepte in. Stel de vraag aan jezelf zoals je ‘m aan je beste vriend of vriendin zou stellen. Jij verdient dezelfde aandacht van jezelf.
Wat had je op je 20e willen weten wat je nu weet?
Oh wow. Daar wil ik wel even voor gaan zitten denk ik. We leren zoveel. Ik kan wel een paar dingen bedenken die ik toen had willen weten. De kunst is denk ik om niet in ‘als ik dat en dat had geweten was mijn leven leuker/beter/etc geweest. Kijk met compassie. Toen we 20 waren deden we ook gewoon the best we knew how…
Wat is je grootste wens?
Ik hou van wensen. Ze houden je dicht bij jezelf en nieuwsgierig naar de toekomst. Hoe zou het zijn om vandaag een klein stapje te zetten in de richting van het uitkomen van je wens? 
Heb je een geheim waar je blij van wordt? (en wat is dat geheim dan?)
Veel geheimen zijn helemaal niet zo fijn, omdat ze over leugens gaan, of over pijnlijke dingen. Maar sommige geheimen kunnen je heel blij maken. Zo ken ik op Terschelling (mijn all time favorite Waddeneiland) een wandelroute die (bijna)  niemand kent. Van dat geheim wordt ik heel blij. Blij dat ik het heb, én blij dat ik het kan delen. Welk mooi geheim heb jij?
Komend weekend is het pasen. Er is een heleboel te doen en te zien, ook (en vooral) buiten. Kies een moment en een plek om een (korte) wandeling te maken en kijk om je heen. Wat zie je?
PicMonkey Collage
Stille hint: Met pasen zijn er lammetjes. 
Check in met jezelf, én met 
iemand anders: Heb je vandaag al tegen iemand gezegd dat je hem of haar lief vind?
Terwijl ik dit aan het schrijven ben luister ik naar dit nummer. Over samen, over lief(de) en over dat er elke dag wél iets moois te vinden is. En het is echt een goed idee om dat vaker tegen elkaar te zeggen. Want daar wordt de wereld elke keer een stukje mooier van. 

Ik zie je graag volgende week (en eerder voor andere schrijfsels natuurlijk) weer!

Deel in de tussentijd over jouw fijne geheim, wat je zag met pasen (instagram: @alleswatnodigis) en alle andere mooie dingen. x!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *